سه شنبه گذشته، دقایقی قبل از اینکه هواپیما به زمین بنشینه و ما رو بعد از مسابقات روبوکاپ امسال به ایران برگردونه، به یکی از هم تیمی هام  گفتم، باورم نمیشه، زندگی من تا این لحظه برنامه داشت، ولی از فردا واقعا نمی دونم که قراره چی کار کنم … !

بدون اغراق، تقریبا ۳ سال بود که هیچ وقت، زمان آزادی بدون دغدغه فردا نداشتم، همیشه فردایی بود که باید براش نگران می بودم و برنامه ریزی می کردم، واسه همین هم هست که به حال و روز این روزهای خودم عادت ندارم. بیشتر زمان روز رو می خوابم و بقیه زمان ها رو هم بدون انجام کار خاصی سپری می کنم.

بعد از کنکور کارشناسی ارشد تو اسفند ماه گذشته و از اونجایی که واحدهام هم تموم شده بود، تمام وقتم رو صرف کارهای باشگاه کردم. هماهنگی شرکت در دو مسابقات با فاصله کمتر از ۲ ماه، در کنار انجام حجم سنگینی از کارهای فنی تمام دغدغه من بود. مسابقات آزاد ژاپن فرصت خوبی بود تا تجربه شرکت تو یک مسابقات رو کسب کنیم. اونجا متوجه شدیم که سیستم ما فاصله زیادی با تیم های رقیبمون داره. با اینکه در فاصله بین مسابقات آزاد ژاپن و مسابقات جهانی خیلی از بچه ها درگیر امتحانات هم بودند، ولی تمام سعیمون رو کردیم تا نسل جدیدی از رباتها رو طراحی کنیم و بسازیم. کاری که هر چند انجام شد، ولی اونطور که باید عالی نبود. توی چین خوب بودیم، یعنی تمام پتانسیلمون رو به نمایش گذاشتیم ولی باز هم فاصله زیادی با هم گروهی هامون داشتیم. قصد توجیه ندارم، ولی این اتفاقی هست که برای همه تیم ها در حضور اولشون می افته … حضوری که اگر مشکل ویزا پیش نمی اومد باید پارسال و یا سال قبلش اتفاق می افتاد.

متاسفانه تیم ما با ساختار و شکل فعلیش، شانس زیادی برای ادامه فعالیت نداره … روزهای آخر مسابقات، پر از انگیزه بودم، پر از ایده های نو و راهکارهایی برای بهبود … ولی … ولی این احساس که شاید دیگه هیچ وقت امکانی برای تحقق اونها نداشته باشم، خیلی آزارم می ده.

اولین بار که از صمیم قلب آرزو کردم که روزی تو یک تیم ربات های فوتبالیست کار کنم، سال دوم دبیرستان بودم … خیلی خوش شانس بودم که توی دانشگاه این فرصت نصیبم شد. دو سال و نیم اخیر رو هم به عشق داشتن یک تیم خوب از این ربات ها کار کردم … بزرگترین آرزوی زندگیم هم که شرکت تو مسابقات روبوکاپ بوده رو هم تجربه کردم … ولی نمی دونم چرا باز اینقدر بی قرارم …

وقتی، سه روز پیش، دوست جدید و خوبم، شروین (نویسنده وبلاگ یک فتحی)، به من ای-میل زد و من رو در جریان تصمیمشون در مورد برگزاری یک جشن تولد مجازی برای ۵ سالگی وردپرس قرار داد، هیچ وقت فکر نمی کردم که اینقدر چیز خوبی از آب در بیاد. پیشنهاد می کنم حتما نوشته های وبلاگ نویس هایی رو که تو این جشن شرکت کردند بخونید. برای من که خوندن این نوشته ها به اندازه شرکت توی مهمونی واقعی لذت بخش بود. هر چند نوشته من اول از همه آورده شده ولی احساس می کنم متنی که نوشتم از آخر اول شد!

پی نوشت : این شعر جالب از نویسنده وبلاگ غربتستان رو از دست ندید

خوشبختانه نسخه کاندید انتشار افزونه وردپرس فارسی بدون مشکل خاصی بوده و من خوشحالم که نسخه ۴ این افزونه رو به کاربرهای ایرانی وردپرس تقدیم کنم. بیشتر زمان صرف شده بر روی این نگارش صرف مرتب کردن کدها، و سازگار کردن اون با تغییرات وردپرس ۲.۵ شد.

امکانات نگارش ۴ افزونه وردپرس فارسی:

• سازگاری کامل با نگارش ها ۲.۱، ۲.۲، ۲.۳ و ۲.۵ وردپرس.
• امکان ویرایش تاریخ ها به صورت خورشیدی در هنگام نوشتن و ویرایش نوشته ها و برگه ها (با تشکر از گناهکار)
• تبدیل خودکار کاراکتر های (ی و ک) عربی به کاراکترهای (ی و ک) فارسی و جستجوی هوشمند. اطلاعات بیشتر
• بهبود توابع تبدیل خودکار ارقام فارسی (با تشکر از آقای فرهادی)
• بهبود پشتیبانی راست به چپ ویرایشگر TinyMCE با نسخه های مختلف وردپرس
• پشتیبانی از لیست بازشو (DropDown Box) در ابزارک بایگانی
• نمایش اخبار وردپرس فارسی به صورت انتخابی در صفحه پیشخوان
• اضافه شدن تنظیمات بیشتر برای کنترل عملکرد افزونه

گناهکار عزیز برای اضافه کردن قابلیت ویرایش تاریخ ها در هنگام نوشتن، زحمت خیلی زیادی کشید. نوید هم در تمام این مدت به طور مداوم افزونه رو تست می کرد و با پیشنهادهای خوبی که می داد، نقش زیادی در توسعه این نگارش داشت. از این دو دوست عزیزم و تمام دوستانی که با پیشنهادهاشون به توسعه این نگارش کمک کردند، تشکر می کنم.

برای دریافت این نگارش، از این آدرس استفاده کنید. راهنمای نصب و به روز رسانی هم در این صفحه نوشته شده. قسمت پشتیبانی این افزونه هم در انجمن وردپرس فارسی، از طریق این آدرس قابل دسترسی هست.

پی نوشت: صفحه مخصوص این افزونه در بخش توسعه سایت وردپرس.